زردی تو از من ... سرخی من از تو؟!
چهارشنبه سوز-ر-ی شادمانه و وحشیانه . اگر نگویی پیرو مکتب پوچیسمی ! می گویم همه چیز از یادمان رفته . همین 
[ ]
+ نوشته شده در ساعت 12:39 توسط سارای
همچون یک موجود آبزی کوچک در قلمرو یی از مایع مشیمه ای زندگی کردن و بعد از آن تبدیل شدن به یک پستانداری هوازی که باید روی دوپای خود بایستد ....
شاید این تحول عظیمی باشد , بی شبه !
اما زائیدن اگر عملی قهرمانانه است در کنار آن خارج شدن از یک موقعیت نارس روانشناختی, دست یافتن به شهامت لازم برای پذیرفتن مسئولیت خویش و پیدا کردن اعتماد به نفس , مستلزم مرگ و رستاخیز است. چراکه مشارکت داوطلبانه در جهان با متولد شدن در جهان فرق بسیار دارد.
اما حالا جهان به اندازه ای مکانیستی شده که ما دیگر چیزی جز انگاره هایی قابل پیش بینی از سیم های پاسخ دهنده به محرک ها نیستیم.*
و اگر یک نفر بخواهد پاسخی برای سیم های محرک نباشد چه ؟
مدت هاست و شاید سال هاست که یک اتاق مال ِ من شده است. زمان و وقتم مال ِ من است و با اینکار قصد آزار به هیچکسی را هم نداشته ام اما این برای دیگران غیر قابل بخشش است اما چرا؟
به این دلیل که که به صدای هیچ زنگ تلفنی پاسخی ندارم و یا –زمانی- که مال من است دقیقاً بی کم و کاست مال من شده ؟!
آدم ها عادت کرده اند به خود و دیگران بقبولانند از این زمان ِ تودرتو و پرشتاب تنها سهم ما صفحه ی مسطح یک ساعت باید باشد و این برای من غیر قابل بخشش است و نه چیز دیگر .
اما اگر رستاخیزی قرار است اتفاق بیافتد نه در این دنیای مدرن افسرده کننده گیج است .
هرگز ... هرگز
همه چیز در من است بی هیچ پاسخی به صدای زنگی]
*جوزف کمبل
[ - از دو جهان به در شدم . هیچ بدم هیچ شدم ... ]
+ نوشته شده در ساعت 21:27 توسط سارای
آدمهای زیادی در زندگی ام پیش بینی کرده بودند که من سرانجام با این زیانم سرم را بر باد خواهم داد.حس میکنم این پیش بینی در شرف وقوعه!
آخ...
از ور زدن بیزارم ... البته اگر به یادم بماند!
[ - زبان سرخ ]
+ نوشته شده در ساعت 15:18 توسط سارای
و به آواز سهره گوش فرا دهی،
آنگاه كه آواز سحرگاهیش را سر می دهد،
چرا كه به این راه، به رایگان احساس زیبایی خواهی یافت ...
امیدوارم كه دانه ای نیز به خاك بیفشانی
و با رویشش همراه شوی ...
تا دریابی چقدر زندگی در یك درخت وجود دارد
Je désire vous pour nourrir un oiseau e
Ecoutez le chant de goldfinch tôt le matin
De cette manière, vous tombé joie librement
Je suis hopping vous plantez une graine
Et suivre la progression de ses savoir
Combien pour la vie est un arbre
[ - ویکتور هوگو ]
+ نوشته شده در ساعت 13:31 توسط سارای
برگردان : سارا ی مویدی
۸مارچ روز جهانی زنان به دلیل اعتراض وسیع زنان آمریکا, اروپا و آسیا با هدف دستیابی به حقوق برابر بعنوان یک انسان بوجود آمد. که ضمن گرامیداشت این روز از سوی سازمان ملل این روز بعنوان تعطیل رسمی در تقویم کشورها اعلام شده است.
بدین مناسبت تمامی کشورها بدون درنظر گرفتن نژاد, زبان,فرهنگ و آداب و رسوم, اقتصاد و سیاست این روز را برای رسیدن به برابری, صلح و دوستی و توسعه جشن می گیرند و برای آن مبارزه می کنند.
آزادی, برابری و برادری , حق رای , جلوگیری از آزار جنسی زنان و دختران و امنیت از جمله اهداف جنبش های زنان و سازمان ملل است.
تاریخچه روز جهانی زن از زمان اعتراض زنان کارگاههای پارچهبافی در ایلات متحده در هشتم مارس ۱۸۵۷، آغاز شد که در یک اعتراض دسته جمعی, زنان کارگر خواهان افزایش دستمزد، کاهش ساعات کار و بهبود شرایط کار شدند. که این تظاهرات با حمله پلیس و کتکزدن زنان به هم خورد.
در ادامه این اعتراض در سال ۱۹۰۷ در دورهای که مبارزات زنان برای تأمین حقوق سیاسی و اجتماعی اوج گرفته بود، به مناسبت پنجاهمین سالگرد تظاهرات زنان کارگر در نیویورک در هشتم مارس، زنان دست به تظاهرات زدند.
ایده انتخاب روزی از سال بهعنوان «روز زن» نخستین بار در جریان مبارزه زنان نیویورک با شعار " حق رای برای زنان " مطرح شد که طی آن دو هزار زن تظاهر کننده در ۲۳ فوریه ۱۹۰۹ پیشنهاد کردند که هر سال در روز یکشنبه آخر فوریه، یک تظاهرات سراسری در آمریکا بمناسبت «روز زن» برگزار شود.
درکنار آن در سال ۱۹۱۰، در "دومین کنفرانس زنان سوسیالیست" س از سال ها مبارزه زنان کارگر به تعیین "روز بین المللی زن" پرداخت و قطعنامه کنفرانس تعیین «روز جهانی زن» را منتشر کرد که این تشکیلات نخستین تشکیلاتی بود که این روز را برسمیت شناخت.
۱۹ مارس ۱۹۱۱ خیابانهای آلمان، اتریش، سوئیس و دانمارک با مارش زنان به لرزه در آمد. شمار زنان تظاهر کننده در اتریش به ۳۰ هزار نفر میرسید. نیروهای پلیس به تظاهرات حمله بردند و به زدن زنان پرداختند و گروهی را دستگیر کردند.
سال ۱۹۱۳ "دبیرخانه بین المللی زنان" هشتم مارس را با خاطره مبارزه زنان کارگر در آمریکا، بهعنوان «روز جهانی زن» انتخاب کرد. و پس مبارزات پی در پی زنان در اروپا در فاصله جنگ های جهانی اول و دوم در سال ۱۹۷۵ سازمان ملل هشتم مارس را بهعنوان «روز جهانی زن» برسمیت شناخت.
[ ]
+ نوشته شده در ساعت 19:44 توسط سارای