ماشين نوشته ها
ديدار از نمايشگاه " ماشين نوشته ها " شامل مجموعه عكس هاي حميد موذني منتقد و روزنامه نگار همشهريم (اينجا) در من انگيزه مداوم تري در توجه به علاقمندي ها ، نگرش ها و خواهش هاي مردم عامه ايجاد كرد.
در این نمایشگاه، حميد موذني نگاه مستقيم و متقاعد كننده اي از آنچه توده مردم بخصوص رانندگان و يا به اصطلاح عامه شوفرها به آن مي انديشند ارائه كرده بود. و جالب ترين بخش كار موسيقي جواد يساري خواننده كوچه بازاري آنزمان بود كه همخواني خوبي با فضاي نمايشگاه داشت.
حميد موذني با نمايش عكس هاي خود با عنوان "ماشين نوشته ها " نشان داده بود كه او به دغدغه ها ، خواسته ها و باورهاي مردم مي انديشد و با نگاهي تيز بين جامعه اش را با هنر خود مورد نقد قرار مي دهد.
اگرچه از نگاه يك عكاس حرفه اي مجموعه ي ماشين نوشته ها حرفه اي به نظر نمي آيند اما اين نكته را نيز نبايد از ياد برد كه هنرمند با اشراف تام به آن، اين جسارت را به خود داده است كه نه تنها روزمرگي ها و و علائق و باورهاي توده مردم را ثبت كند، بلكه به نوعي از آن انتقاد نيز داشته باشد. چرا كه شيوه ارائه كارها و غير حرفه اي بودن كارها خود نوعي انتقاد از فرهنگ رايج به نظر مي آيد.
موذني با برپايي اين نمايشگاه تا آنجا كه امكان داشته است اين ارتباط را بي واسطه تر انتخاب نموده تا درك آن را براي توده مردم آسان تر كند و عامه مردم را مورد خطاب قرار دهد.
آنچه در اين كارها به چشم مي خورد و ما را متوجه خود مي كند، اين نكته است كه شوفر ها و يا رانندگان جوان، ماشين نوشته هاي خود را براي برآمدن حاجت، دعاي خير، به ياد عزيزان از دست رفته، شكايت از معشوق، تمثيل ها و ترانه ها، خرافه و توتم پرستي به تاثير از آموزه هاي سنتي و كاركرد فرهنگ شفاهي رايج انتخاب مي كنند و بر ماشين خود مي نويسند.
حميد موذني در بيشتر كارهاي انتقادي خود بخصوص با انتشار كتاب " بازنگري انتقادي " دغدغه اش را نسبت به نگاه سنتي و ذهن سنتي ايراني ابراز كرده است.
اين كتاب كه مجموعه مقالات انتقادي وي بين سال هاي 1377 تا 1385 را شامل مي شود با مقاله اي تحت عنوان " هرمنوتيك و ماشين نوشته ها " نظر خود را اعلام داشته است .
موذني در جايي از مقاله خود مي گويد:
" ماشين نوشته ها كاركرد رسانه اي خاص خود را دارند. ماشين نوشته ها جداي از اينكه خرده فرهنگ رانندگان را مشخص مي سازند، حامل نمود گفتمان تاريخي يك جامعه هستند كه بر شيشه انواع خودروها،پشت كاميون ها، روي سپر، طرح گلگير و يا در هر كجاي ديگر اتومبيل سواري، كاميون و اتوبوس نقش بسته اند.
هنگامي كه سوار بر اتومبيل هستيم و نگاهمان به مناظر دور و بر تراولينگ يا تراكينگ مي كنند، مي توانيم فيلم هايي واقعي را ببينيم كه نه بر صندلي سينما بلكه بر صندلي اتومبيل نظاره گر آنيم."
موذني در ادامه مي گويد:
" لازمه چنين تجربه اي ، جابجايي نقش ما، از يك مسافر به يك محقق، تماشاگر سينما، هنرمند، جامعه شناس، مردم شناس و يا موارد ديگر است ..." *
حميد موذني در نمايشگاه " ماشين نوشته ها" اين نكته را به بازديد كننده متذكر مي شود كه او سالها است موضوعات خود را انتخاب كرده ، و نگاه انتقادي اش را در نقدنوشتارهاي خود و يا عكس هاي خود هرچند غيرحرفه اي نه از نگاه يك عكاس بلكه به عنوان يك منتقد اجتماعي با روشي جامعه شناسانه ارائه مي كند و توده مردم را به سوي خود فرا مي خواند.
[ - ماشین نوشته ها ]
+ نوشته شده در ساعت 18:23 توسط سارای






